Çocuk, ergen, aile ilişkileri ve psikolojik değerlendirme üzerine bilgilendirici yazılar.
Tuvalet eğitimine başlama yaşı genel olarak 2–2,5 yaş civarındadır; ancak kesin bir yaş belirlemek doğru değildir. Her çocuk farklı gelişim özellikleri gösterir. Bu rehber, hazır olma işaretlerini ve zorlanılan durumlarda neler yapılabileceğini anlatır.
Çocukların iştahı günden güne değişebilir; tek tek öğünlerde az yemek çoğu zaman sorun değildir. Kilo kaybı, belirgin besin kısıtlaması veya sofrada yoğun gerginlik varsa önce çocuk doktoruna, ardından gerekirse çocuk psikoloğuna başvurulmalıdır.
Bir çocuğun gelişimi için en önemli ihtiyaçlardan biri uykudur. Uyku ihtiyacı yaşa göre değişir ve uyku alışkanlıklarının erken dönemde oluşturulması sonraki yıllara da yansır. Bu rehber, uyku düzenini destekleyen yaklaşımları ve uzman desteğinin gerektiği durumları anlatır.
Ayrılık sırasında huzursuzluk özellikle bebeklikten okul öncesi döneme kadar gelişimin beklenen bir parçası olabilir. Tepkinin yaşa göre çok yoğun olması, uzun sürmesi veya çocuğun okul ve sosyal yaşamını engellemesi durumunda ayrılık kaygısı ayrıca değerlendirilir.
Aileye yeni bir çocuk katıldığında aile içi roller değişir. İlk çocuk yeni bir role alışırken zorlanabilir. Bu rehber, kardeş kıskançlığının belirtilerini ve ebeveynlerin destekleyici yaklaşımlarını özetler.
Okul seçiminde en önemli ölçüt çocuğun kişisel özellikleri, ilgi alanları, öğrenme biçimi ve gelişim düzeyidir. Tek başına okulun adı veya başarı sıralaması yeterli değildir; çocuğun kendini güvende hissedeceği bir ortam aranmalıdır.
Akademik başarıyı birçok faktör etkiler. Derslerinde sürekli zorlanan çocuğun öğrenme merakı azalabilir ve benlik algısı etkilenebilir. Bu rehber, olası nedenleri ve ailelerin destek olma yollarını ele alır.
Sınav öncesinde bir miktar kaygı beklenebilir ve hazırlanmaya yardımcı olabilir. Kaygı yoğunlaşıp öğrencinin bildiklerini kullanmasını, okula devamını, uykusunu veya günlük yaşamını etkilediğinde destek gerektiren bir güçlüğe dönüşebilir.
DEHB; dikkatsizlik ve/veya hiperaktivite-dürtüsellik belirtilerinin gelişim düzeyiyle uyumsuz biçimde sürmesi ve günlük işlevleri etkilemesiyle değerlendirilen nörogelişimsel bir durumdur. Her hareketli veya zaman zaman dikkati dağılan çocukta DEHB olduğu söylenemez.
Dürtü kontrol güçlüğü, çocuğun ya da gencin düşünmeden hareket etmesi, sırasını beklemekte zorlanması ve öfke ya da isteklerini erteleyememesi olarak görülebilir. Bu davranışlar süreğen ve günlük yaşamı bozuyorsa psikolojik değerlendirme önerilir.